అల్లరి

నడిరాతిరి వేళ 
చీకటి గూటిలో వెలిగిన దీపంలా
చందమామ

ఇదుగో చూడూ, నా అరచేతిలోనూ 
ఆకుపచ్చగా నవ్వుతూ
 ఎర్రగా నాలోకి ఇంకుతూ.

*********
ఆకాశమంతా
కెంజాయ మెరుపులు

చెక్కిలి గిల్లి నవ్విందెవ్వరు?

చందమామ చెదిరిపడ్డ
లేలేత అరచేతులు.

          సిగ్గులు పండించిన ప్రియసఖుడెవ్వడు?  

వసంతపు దారిలో


కాలం సంగతి మనకెందుకు,
ఇలా రా - ఏటిఒడ్డు వైపు.
గులకరాళ్ళ చప్పుడొకటి అడవి గుండెల్లో,
ఎన్నడూ వినని అడవి పాటేదో ఏటి గొంతులో,
వింటున్నావా?
అహ, చెవులు రిక్కిస్తే వినపడవవి.

ఎందుకు పదే పదే తలెత్తి చూస్తావ్,
సూరీడేమైనా సమయం చెప్తాడనా?
కాలం సంగతి వదిలెయ్ -
లేచివుర్ల వయసెంతో
వీచేగాలి బలమెంతో
వానచుక్క ఎందాకా ఇంకిందో
చెప్పగలవా?
అహ - నీ సూత్రాలకు తలొగ్గవవి.

పోనీ కాసేపాగగలవా
పరిమళపు తుఫాను మొదలవుతుంది
ఆకాశానికి కలువపూలకీ వంతెన వేస్తారెవరో
చందనం చల్లి లోకాన్ని చల్లబరుస్తారెవరో 

ఇప్పుడంటే ఇలా భయపడుతున్నావ్ కానీ,
నీ గుప్పిట్లోని నా చేతిని మళ్ళీ మళ్ళీ చూస్తున్నావ్ కానీ,
అడవి దారి అర్థం కాక దిక్కులు చూస్తూ 
కాలం నిను వదిలేస్తుందని దిగులుపడుతున్నావ్ కానీ

నీ భయాల్తో, సంశయాల్తో
నిద్రపట్టక నీలాకాశంలోకి చూసినప్పుడు,
నీకూ తెలుస్తుంది
చీకట్లో మిణుకుమిణుకుమనే వెలుగొకటి ఉంటుందని,
ఆశ గట్టిదైతే ఆకాశమంతా నీ చూపుల్లో ఒదుగుతుందనీ

అడవి దారి-అడవి పాట-అడవి చూపు
రహస్యాలన్నీ ఒక్కరాత్రిలో అర్థమయ్యాక
రేపిక నువ్వే అంటావ్ చూడూ,
కాలంతో మనకేం పనిలేదని

తోటమాలికో పూవు

అనుభవించడానికి మనసే మాత్రం సంసిద్ధపడని ఏకాంతం మనిషిని స్థిమితంగా నిలబడనీయదు. మనిషికి మనిషి ఎదురుపడే భాగ్యం లేని వేళల్లో మనం తెరవగలిదేల్లా ...