వాన

రెక్కలు తెగిపడి
తోటలో పూవులూ,
తూనీగలూ.
ఎన్ని కలలు ఛిద్రమయ్యాయో!
వేదనలర్థమవని వెర్రివాడి ముందే
మట్టిలో కలిసిపోతున్నాయి.

దిక్కుల్ని వణికిస్తూ
ఝంఝామారుతాలు,
కప్పల బెకబెకలు.
ఏ సందేశమెటుపోవాలో!
భాషరాని నిర్భాగ్యుణ్ణి
జాలిగా దాటుపోతున్నాయి.

వానపడ్డ ప్రతిసారీ
ఏదో బాధ!
ముసురుపట్టిన ఈ రాత్రీ,
నిద్రపోలేనిక.


Comments

  1. Wonderful Manasa.. Chala gap tarvata blogs chustunna. Adbhutamaina kavita to re-start chesa:).

    ReplyDelete
  2. My dear Aparna, Very happy to see you here again! How are you? How is the lil' one? Still keeping you busy? :D
    Yea, these are two poems(Vana and Samana) that I wrote listening to the taps of raindrops on my foggy window. Glad you liked them. Thanks, girl.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

మెహెర్ కు అభినందనలు..

పలుకుసరులు (చిన్నపిల్లల కోసం తెలుగు పద్యాలు)

అమ్మ వెళ్ళిన రాత్రి

పిన్ని

మే రెండో ఆదివారం వంకన..