చేరువైనా..దూరమైనా..

                                                    శ్రావణ మేఘాలను చీల్చుకుంటూ
                                                    చినుకుల వాన మొదలైనపుడు
                                                    గుండె గుడిలో జ్ఞాపకాల దీపాలు
                                                    ఆరిపోకుండా వెలుగుతున్నప్పుడు ..

                                                     నిశ్శబ్దంగా నన్నిలా  చేరుకుంటావు..
                                                      వర్తమానపు ఒంపుల మీదుగా
                                                      ఏ గతపు లోయల్లోకో  జారిపోకుండా
                                           మళ్లీ  మళ్లీ నీ మాయలోనే మునకలు వేయించేందుకు..

10 comments:

  1. చిన్నదైనా చాలా సున్నితమైన కవిత రాసారు మానస గారూ..
    చాలా బాగుంది.

    ReplyDelete
  2. rachana orugantiWednesday, May 12, 2010

    oh..that's a romantic poem..I liked it manasa garu..

    ReplyDelete
  3. ఏమని వర్ణించను............మానసగారు మీరు నిజంగా మనసు కవయిత్రి, మా మానస చోరులు.

    ReplyDelete
  4. vamsi garoo..
    Thank you very much :)

    ReplyDelete
  5. ప్రణీత గారూ ..
    ఓరుగంటి రచన గారూ..
    కవితను అభినందించినందుకు కృతజ్ఞతలు..

    ReplyDelete
  6. చాలా బాగుంది! :)

    ReplyDelete
  7. శ్రావణ మేఘాలను చీల్చుకుంటూ
    చినుకుల వాన మొదలైనపుడు

    నచ్చేసింది

    ReplyDelete

చుక్కలతో మెరిసిన రాతిరి ఒకటి

ఇంజనీరింగ్ రోజుల్లో స్నేహితులందరం కలిసి పూనేలో ఏవో ఇండస్ట్రీస్ చూసే వంకన బొంబాయి రైలెక్కాం. గడియారం పది గంటలు కొట్టగానే సోలిపోయే నేను, ఆ వే...