12 May, 2010

చేరువైనా..దూరమైనా..

                                                    శ్రావణ మేఘాలను చీల్చుకుంటూ
                                                    చినుకుల వాన మొదలైనపుడు
                                                    గుండె గుడిలో జ్ఞాపకాల దీపాలు
                                                    ఆరిపోకుండా వెలుగుతున్నప్పుడు ..

                                                     నిశ్శబ్దంగా నన్నిలా  చేరుకుంటావు..
                                                      వర్తమానపు ఒంపుల మీదుగా
                                                      ఏ గతపు లోయల్లోకో  జారిపోకుండా
                                           మళ్లీ  మళ్లీ నీ మాయలోనే మునకలు వేయించేందుకు..

10 comments:

  1. చిన్నదైనా చాలా సున్నితమైన కవిత రాసారు మానస గారూ..
    చాలా బాగుంది.

    ReplyDelete
  2. rachana orugantiWednesday, May 12, 2010

    oh..that's a romantic poem..I liked it manasa garu..

    ReplyDelete
  3. ఏమని వర్ణించను............మానసగారు మీరు నిజంగా మనసు కవయిత్రి, మా మానస చోరులు.

    ReplyDelete
  4. vamsi garoo..
    Thank you very much :)

    ReplyDelete
  5. ప్రణీత గారూ ..
    ఓరుగంటి రచన గారూ..
    కవితను అభినందించినందుకు కృతజ్ఞతలు..

    ReplyDelete
  6. శ్రావణ మేఘాలను చీల్చుకుంటూ
    చినుకుల వాన మొదలైనపుడు

    నచ్చేసింది

    ReplyDelete